[ سال 1115 ه ] « 1 » [ مقدمات سفر در راه فراه و قندهار ] در اوانى مسعود و زمانى عاقبت محمود - كه برجيس فلك از سعادت آن كسب شرف و استسعاد مىنمود ، سلطان رفيع الشان عظمت توأمان نيّر اعظم ، پرتو وصول به بيت الشرف انداخته ، ساحت‌افروز كشور حمل گرديد . و از اثر تقويت موسم ربيع عالم‌افروز و ترشيح غمايم « 2 » نيسان فيض‌رسان سعادت‌افروز بسيط غبرا را به هم‌چشمى سپهر خضرا آرايش داده ، از وفور سبزه و رياحين و ازهار و الوان‌پردازى خويش ، بهار را نمونه جنات تجرى من تحتها الانهار ساخت ، و از وفور نشاط و حبور [ b 45 ] و انفراط انبساط و سرور ، عندليبان خوش‌آواز - چون مغنيان نغمه‌پرداز ، در اطراف گلستان آغاز خوش‌الحانى نموده ، پرافشان انشعاف و ابتهاج گرديدند - بندگان خان جلالت‌نشان جمشيدشان سپهرمكان سپهسالار ذوى المجد و الاقتدار ، قامت فيروزى اقامت را به تقطيع البسه فاخره ملوكانه مقطع ساخته ، مغفر فيض‌گستر عزت و اقبال را زيب تارك جلالت اشتمال فرموده ، بر سرير عظمت و اجلال تمكن اختيار ، و ميرزايان عظام

--> ( 1 ) - جاى تيتر سفيد است و لابد مىخواسته با مركب قرمز بنويسد . طبق قرائن قبلى نوروز اين سال مصادف بوده است با 21 مارس 1704 م / و بيست و هفتم ذى قعده 1115 ه ( 2 ) - همه‌جا غمايم را به جاى غمام - ابرها به كار برده است .